Za oknem resztki zimy ale w Pracowni zapachniało wiosną.
Na paterze wykonanej z białej gliny szamotowej zakwitły już pierwsze kwiaty.
A to dopiero początek...
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą tace. Pokaż wszystkie posty
Patera szamotowa, która przypomina mi lawę. Szkliwiona na ciemne złoto i piękną soczystą czerwień.
Kształt nieregularny.
Patera ceramiczna wykonana z białej gliny .
Szkliwiona turkusem krakle, fioletem oraz dla kontrastu na pomarańczowo.
Średnica 23 cm.
Do przygarnięcia:-)
Szkliwiona turkusem krakle, fioletem oraz dla kontrastu na pomarańczowo.
Średnica 23 cm.
Do przygarnięcia:-)
Biorąc pod uwagę treści zamówień indywidualnych i grupowych, które realizowałam, z całą odpowiedzialnością mogę powiedzieć, że hitem wśród tegorocznych prezentów są ...herbaciarki.
Zrobiłam ich duużo ponad 20, do tego tace, zakładki do książek, album i juz sama nie wiem co jeszcze.
W poniedziałek ostatnie spotkanie z kurierem i to będzie koniec wysyłek w tym roku.
Przecież trzeba wreszcie zabrać się za świąteczną krzątaninę. Choinka także czeka na swe odświętne wdzianko.
Ponieważ herbaciarek na chwilę obecną mam dosyć pokazuję dużą tacę. Może zdjęcie tego nie oddaje ale bejcowana jest na piękny, głęboki zielono-brązowy kolor. Lakierowana po bokach matowym lakierem a dno na wysoki połysk.
Bardzo mi się podobała i szczerze mówiąc troszkę szkoda było mi się z nią rozstać. Pewnie niebawem zrobię sobie podobną.
Pozdrawiam Was serdecznie i przedświątecznie:)
Dziś zawiozłam przedszkolakom z pobliskiego dwujęzycznego przedszkola ich wypalone prace. Myszki, jeżyki, biedronki, kotki, pieski, kraba i ośmiornicę, no i przede wszystkim niespodziankę - paterę, która jest prezentem ślubnym dla pani Ani.
Wszystkie maluchy starały się bardzo by patera była piękna. Pieczołowicie i w pełnym skupieniu odciskały liście (kwiatów, owoców i przypraw) np. poziomki, lawendy, rozmarynu , mięty i innych. Co więcej- przez cały ten czas milczały jak zaklęte o tym co przygotowały, a w tym wieku to nie łatwa sprawa!!!
Pani Ania dziś otrzymała prezent od swoich starszaków. Mam nadzieje, że patera będzie jej przypominała wszystkie maluchy kiedy już przedszkole zamienią na szkołę.
Wszystkie maluchy starały się bardzo by patera była piękna. Pieczołowicie i w pełnym skupieniu odciskały liście (kwiatów, owoców i przypraw) np. poziomki, lawendy, rozmarynu , mięty i innych. Co więcej- przez cały ten czas milczały jak zaklęte o tym co przygotowały, a w tym wieku to nie łatwa sprawa!!!
Pani Ania dziś otrzymała prezent od swoich starszaków. Mam nadzieje, że patera będzie jej przypominała wszystkie maluchy kiedy już przedszkole zamienią na szkołę.
jesienna patera
rodzina jeżyków
psy obronne
kot Mruczek z miseczką na mleko
niedźwiedź
oraz reszta wesołej gromadki
Ps. jutro uchylę rąbka tajemnicy i ujawnię część zawartości słodkiej niespodzianki. Można się jeszcze zapisywać!
Ps. jutro uchylę rąbka tajemnicy i ujawnię część zawartości słodkiej niespodzianki. Można się jeszcze zapisywać!
Bardzo lubię chabry. Kojarzą mi się (podobnie jak maki) z dzieciństwem, latem...
Dlatego nie miałam wątpliwości, jaki motyw zagości na paterze, którą miałam na swojej prywatnej liście "rzeczy potrzebnych w domu".
Wykonałam ją już jakiś czas temu i nie wiem jak to się stało, że jej tu nie pokazałam tj . pokazałam w wersji surowej, czyli jeszcze przed wypałem.Teraz jest poszkliwiona, wypalona i gotowa do użytku. Aktualnie stoi na komodzie w salonie wypełniona owocami.
Lepiłam z drobnoziarnistej gliny szamotowej. Średnica patery ok 37cm.
Wypróbowałam na niej nowo zakupione szkliwa min. perłowe, turkus krakle, supernowa (świetne!) i jakiś granatowy, którego nazwy w tej chwili nie mogę sobie przypomnieć.
Z efektu próby jestem zadowolona.
Dlatego nie miałam wątpliwości, jaki motyw zagości na paterze, którą miałam na swojej prywatnej liście "rzeczy potrzebnych w domu".
Wykonałam ją już jakiś czas temu i nie wiem jak to się stało, że jej tu nie pokazałam tj . pokazałam w wersji surowej, czyli jeszcze przed wypałem.Teraz jest poszkliwiona, wypalona i gotowa do użytku. Aktualnie stoi na komodzie w salonie wypełniona owocami.
Lepiłam z drobnoziarnistej gliny szamotowej. Średnica patery ok 37cm.
Wypróbowałam na niej nowo zakupione szkliwa min. perłowe, turkus krakle, supernowa (świetne!) i jakiś granatowy, którego nazwy w tej chwili nie mogę sobie przypomnieć.
Z efektu próby jestem zadowolona.
Dziś spadł śnieg- chyba pierwszy w tym roku i pięknym bielutkim puchem pokrył całą okolicę i mimo iż ogólnie zrobiło się mroźno, w sercu jest błogo i ciepło:-)
Choć to połowa grudnia, a w moim studio świąteczne klimaty panują już od dawna, tak naprawdę dopiero teraz poczułam odświętny Bożonarodzeniowy nastrój.
Od rana chodzę i podśpiewuję sobie pod nosem kolędy. Częściowo to zasługa aury a częściowo mojego dziecięcia, które to dziś w zerówce ma jasełkę i cały weekend ćwiczyło śpiewanie po polsku i angielsku.
Uwielbiam taki nastrój! Prezenty już dawno kupione czekają w schowku na piękne opakowanie (ale frajda!). Lista potraw wigilijnych też już ustalona. Na moim stole zawsze jest ich 12. Lubię tradycję.
Pamiętam święta mojego dzieciństwa: to czekanie na śnieg, post, liczenie potraw by było ich dokładnie 12 (nie mniej , nie więcej), szykowanie wolnego miejsca przy stole i wyczekiwanie pierwszej gwiazdki by zasiąść do stołu. No i Mikołaj !!!
Telewizor w tych chwilach nie był w łasce a Kevin sam w domu, w Nowym Yorku, czy gdziekolwiek by nie był nie jednoczył domowników tak jak wspólna kolacja wigilijna.
Chciałbym żeby moje dzieci miały podobne wspomnienia.
Niestety dziś jest trochę inaczej, raczej trudniej bo:
- na wigilię jeździ się najpierw do jednej rodziny potem zaraz do drugiej
- nie ma mowy o siadaniu do stołu z pierwszą gwiazdką na niebie, bo wszyscy się gdzieś spieszą, lub skądś wracają
- Mikołajów jest kilku, a dzieci spotykają ich już od początku grudnia na każdym kroku (pewna bliska nam osoba stwierdziła nawet ostatnio w obecności moich "wszystkosłyszących-choć-niesłuchających" dzieci, że "MIKOŁAJÓW JEST 4400!!! Mówię Wam myślałam , że spadnę z krzesła jak to usłyszałam!)
A ty rodzicu łam sobie głowę i tłumacz dzieciom ten mętlik, jeśli sam się nie pogubiłeś.
U mnie święta mają być spokojne i radosne- więc o prezentach myślimy w listopadzie i gdy inni z wywieszonym językiem biegają po sklepach rozpaczliwie szukając jakiegoś podarku my załatwiamy kolejne punkty z listy spraw do załatwienia. Dzięki temu zazwyczaj udaje się nam uniknąć zmęczenia świętami jeszcze zanim się one zaczną. Zazwyczaj :-))
Eeeeh popomstowałam sobie na zaginionego w akcji Ducha Świąt! A teraz z kolędą na ustach lecę piec pierniczki! Może podam je na tym talerzu?
Choć to połowa grudnia, a w moim studio świąteczne klimaty panują już od dawna, tak naprawdę dopiero teraz poczułam odświętny Bożonarodzeniowy nastrój.
Od rana chodzę i podśpiewuję sobie pod nosem kolędy. Częściowo to zasługa aury a częściowo mojego dziecięcia, które to dziś w zerówce ma jasełkę i cały weekend ćwiczyło śpiewanie po polsku i angielsku.
Uwielbiam taki nastrój! Prezenty już dawno kupione czekają w schowku na piękne opakowanie (ale frajda!). Lista potraw wigilijnych też już ustalona. Na moim stole zawsze jest ich 12. Lubię tradycję.
Pamiętam święta mojego dzieciństwa: to czekanie na śnieg, post, liczenie potraw by było ich dokładnie 12 (nie mniej , nie więcej), szykowanie wolnego miejsca przy stole i wyczekiwanie pierwszej gwiazdki by zasiąść do stołu. No i Mikołaj !!!
Telewizor w tych chwilach nie był w łasce a Kevin sam w domu, w Nowym Yorku, czy gdziekolwiek by nie był nie jednoczył domowników tak jak wspólna kolacja wigilijna.
Chciałbym żeby moje dzieci miały podobne wspomnienia.
Niestety dziś jest trochę inaczej, raczej trudniej bo:
- na wigilię jeździ się najpierw do jednej rodziny potem zaraz do drugiej
- nie ma mowy o siadaniu do stołu z pierwszą gwiazdką na niebie, bo wszyscy się gdzieś spieszą, lub skądś wracają
- Mikołajów jest kilku, a dzieci spotykają ich już od początku grudnia na każdym kroku (pewna bliska nam osoba stwierdziła nawet ostatnio w obecności moich "wszystkosłyszących-choć-niesłuchających" dzieci, że "MIKOŁAJÓW JEST 4400!!! Mówię Wam myślałam , że spadnę z krzesła jak to usłyszałam!)
A ty rodzicu łam sobie głowę i tłumacz dzieciom ten mętlik, jeśli sam się nie pogubiłeś.
U mnie święta mają być spokojne i radosne- więc o prezentach myślimy w listopadzie i gdy inni z wywieszonym językiem biegają po sklepach rozpaczliwie szukając jakiegoś podarku my załatwiamy kolejne punkty z listy spraw do załatwienia. Dzięki temu zazwyczaj udaje się nam uniknąć zmęczenia świętami jeszcze zanim się one zaczną. Zazwyczaj :-))
Eeeeh popomstowałam sobie na zaginionego w akcji Ducha Świąt! A teraz z kolędą na ustach lecę piec pierniczki! Może podam je na tym talerzu?
Od wczoraj jesteśmy z synkiem w domu!
Właściwie zabieg się udał, choć niestety poza wycięciem migdałków konieczne było zadrenowanie prawego ucha. Teraz nie wolno go będzie moczyć, więc czeka mnie wielkie wyzwanie jakim jest przekonanie mojego młodzieńca, że musi zrezygnować z lekcji pływania , które bardzo bardzo polubił.
Ach.... muszę dobrze przemyśleć jak to zrobić. Będę miała na to trochę czasu, bo M. do końca następnego tygodnia ma siedzieć w domu, by uniknąć jakiejkolwiek infekcji, o które jak wiadomo między dziećmi nie trudno.
Co do kiermaszu to spieszę donieść, że owszem wszystko się udało!
Na gości odwiedzających tego dnia galerię prócz unikalnych prac z różnych dziedzin rękodzieła czekały też pierniczki(dla młodszych i starszych) oraz podgrzany poncz (tylko dla tych pełnoletnich).
Ponieważ prócz komentarzy pod postem z fotkami prac na kiermasz dostałam wyjątkowo dużo maili serdecznie dziękuję Wam za miłe każdemu twórcy słowa uznania, które dodają mi skrzydeł i motywacji do dalszej pracy.
Na dowód że w mojej "Pracowni NieZapominajka" praca nadal wre (widać wpadłam w świąteczny szał :-) ) wstawiam fotki kolejnych prac.
Tym którym prace te przypadną do gustu przypominam że są one dostępne tutaj lub tutaj
Właściwie zabieg się udał, choć niestety poza wycięciem migdałków konieczne było zadrenowanie prawego ucha. Teraz nie wolno go będzie moczyć, więc czeka mnie wielkie wyzwanie jakim jest przekonanie mojego młodzieńca, że musi zrezygnować z lekcji pływania , które bardzo bardzo polubił.
Ach.... muszę dobrze przemyśleć jak to zrobić. Będę miała na to trochę czasu, bo M. do końca następnego tygodnia ma siedzieć w domu, by uniknąć jakiejkolwiek infekcji, o które jak wiadomo między dziećmi nie trudno.
Co do kiermaszu to spieszę donieść, że owszem wszystko się udało!
Na gości odwiedzających tego dnia galerię prócz unikalnych prac z różnych dziedzin rękodzieła czekały też pierniczki(dla młodszych i starszych) oraz podgrzany poncz (tylko dla tych pełnoletnich).
Ponieważ prócz komentarzy pod postem z fotkami prac na kiermasz dostałam wyjątkowo dużo maili serdecznie dziękuję Wam za miłe każdemu twórcy słowa uznania, które dodają mi skrzydeł i motywacji do dalszej pracy.
Na dowód że w mojej "Pracowni NieZapominajka" praca nadal wre (widać wpadłam w świąteczny szał :-) ) wstawiam fotki kolejnych prac.
Tym którym prace te przypadną do gustu przypominam że są one dostępne tutaj lub tutaj
Subskrybuj:
Posty (Atom)